ΔΗΜΗΤΡΙΟΣ – ΤΖΕΗΜΣ ΜΑΝΟΣ
ΔΕΚΕΜΒΡΙΟΣ 2007

Είναι η δουλειά δουλεία; Πως θα λυθεί το ασφαλιστικό πρόβλημα;

Αναμφισβήτητα, σήμερα η δουλειά είναι για τους περισσότερους δουλεία, σκλαβιά... Καταρχάς, οι περισσότεροι έχουν πτυχίο ή πτυχία και μεταπτυχιακά (Μάστερ και ντοκτορά, αν και στο εξωτερικό τα μεταπτυχιακά σχετίζονται με ακαδημαϊκή καριέρα!). Παρά ταύτα, οι περισσότεροι όταν αποφοιτήσουν το πανεπιστήμιο διαπιστώνουν ότι αφενός οι θέσεις εργασίας είναι ελάχιστες και αφετέρου για τις λίγες θέσεις εργασίας ζητάνε πάντα προϋπηρεσία. Αλλά από που να αρχίσει κάποιος όταν μόλις τελείωσε τις σπουδές του και το πρώτο που του ζητάνε είναι προϋπηρεσία!

Έτσι, οι περισσότεροι αρχικά δουλεύουν σε άσχετες εργασίες από αυτές που σπούδασαν π.χ. υπάλληλοι σε φαστ – φουντ και σούπερ μάρκετ, πλασιέ, πίτσα boys, εργάτες σε οικοδομές κτλ. Δυστυχώς σήμερα μόλις ένα μικρό ποσοστό κατορθώνει να βρει δουλειά στο αντικείμενο που έχει σπουδάσει! Αλλά ακόμα και αυτό γίνεται μετά από πολλά χρόνια στα οποία ο πτυχιούχος εργάζεται σε άσχετα με τις σπουδές του αντικείμενα... Έτσι, σήμερα υπάρχει έντονο το πρόβλημα της ανεργίας και της υποαπασχόλησης, ιδίως στους νέους.

Αιτία για την ανεργία και την υποαπασχόληση, πέρα από τον υπερπληθυσμό και την αστικοποίηση (συγκέντρωση των ανθρώπων στα αστικά κέντρα), είναι η υπερπληθώρα πτυχιούχων που ανάγεται στον κακό επαγγελματικό προσανατολισμό. Για παράδειγμα οι γονείς στην Ελλάδα πιέζουν τα παιδιά τους να γίνουν ιατροί, δικηγόροι και πολιτικοί μηχανικοί, για να βγάλουν εύκολα πολλά λεφτά... Αλλά σήμερα τα επαγγέλματα αυτά έχουν υπερκορεστεί και δεν έχουν καθόλου χρήματα. Για παράδειγμα στην Ελλάδα υπάρχουν 60000 ιατροί και πάνω από 2000 ιατροί άνεργοι. Ο δε μισθός ενός ειδικευόμενου ιατρού είναι κάπου 1000 ευρώ. "Τρίχες" για τα χρόνια που σπούδασε (ένας ιατρός για να ολοκληρώσει την ειδικότητα θέλει κάπου 12 χρόνια!).

Αξίζει να σημειωθεί ότι κάποιος όταν σπουδάζει ιατρική για να πλουτίσει ή/και για το κύρος του επαγγέλματος και όχι για να βοηθά τον κόσμο και να σώζει ζωές, θα γίνει άχρηστος και αδιάφορος ιατρός, δούλος του χρήματος... Άρα είναι απαραίτητο στις ιατρικές σχολές (αλλά και γενικά σε όλες τις πανεπιστημιακές σχολές) να δίνουν οι υποψήφιοι συνέντευξη (interview) πριν τους δεχθούν. Το σύστημα επαγγελματικού προσανατολισμού είναι κάκιστο στις περισσότερες χώρες. Στην Ελλάδα πολλοί νέοι περνούν σε κάποια ανώτερη σχολή (πανεπιστήμιο ή τεχνολογικό ίδρυμα) το οποίο απλά ήταν ένα από τα δεκάδες που συμπλήρωσαν στο μηχανογραφικό τους δελτίο... Δηλαδή περνούν σε κάποιο πανεπιστήμιο ή τεχνολογικό ίδρυμα στην τύχη! Άρα θα γίνουν άχρηστοι επαγγελματίες, σε μια δουλειά την οποία εξ αρχής δεν επέλεξαν με ζήλο...

Η Ελλάδα, λόγω κακού επαγγελματικού προσανατολισμού, έχει τους περισσότερους ιατρούς και δικηγόρους στην Ευρώπη, και ας είναι (όπως λέει ο πολιτειολόγος Κώστας Ζουράρης) μια κοτσυλιά στον χάρτη! Στην πράξη σήμερα περισσότερα κερδίζει ένας υδραυλικός ή ένας ηλεκτρολόγος από έναν ιατρό ή έναν δικηγόρο (αν και οι ιατροί, αλλά και οι τεχνίτες κλέβουν την εφορία με το να μην κόβουν αποδείξεις). Οι νέοι δικηγόροι στην Ελλάδα (ιδίως όσοι πρωτοκάνουν την άσκησή τους) συχνά αμοίβονται με 500 ευρώ, μισθός πείνας δηλαδή!

Οι περισσότερες δουλειές σήμερα είναι παρασιτικές. Επικρατεί το πρότυπο της ημιαπασχόλησης και υποαπασχόλησης. Οι απολύσεις γίνονται πολύ εύκολα... Eπίσης, πολλοί δουλεύουν ανασφάλιστοι. Νέα μόδα είναι και η εργασία χωρίς συμβόλαιο, οπότε ο εργοδότης μπορεί να διώξει τον εργαζόμενο (και να τον πετάξει σαν στημένη λεμονόκουπα) όποτε θέλει. Οι αμοιβές των ανειδίκευτων ή με ελάχιστη προϋπηρεσία υπαλλήλων είναι πολύ χαμηλές. Επίσης, άλλη μόδα είναι οι ανειδίκευτοι ή με χαμηλή προϋπηρεσία υπάλληλοι να δουλεύουν τζάμπα για να αποκτήσουν εμπειρία!!! Αυτό, έχω ακούσει ότι γίνεται για παράδειγμα στην Ελλάδα στον χώρο της δημοσιογραφίας!

Σε ό,τι αφορά το ωράριο εργασίας, αυτό είναι ελαστικό σαν λάστιχο. Αυτό σημαίνει ότι αντί για 8ωρο οι υπάλληλοι δουλεύουν 9ωρα και 10ωρα, φυσικά απλήρωτοι για τις υπερωρίες τους! Η τζάμπα δουλειά βολεύει τις επιχειρήσεις που εκμεταλλεύονται σαν σκλάβους τους ανειδίκευτους ή με ελάχιστη προϋπηρεσία υπαλλήλους. Έτσι, η δουλειά σήμερα είναι μια σύγχρονη μορφή δουλείας! Πολλά χρήματα παίρνουν μόνον οι υψηλόβαθμοι υπάλληλοι των εταιριών. Σε πολλές χώρες, ιδίως στις καπιταλιστικές ΗΠΑ και Αγγλία, οι ιατροί – οι εργαζόμενοι (ακόμα και επιστήμονες π.χ. ιατροί νοσοκομείων) δουλεύουν σαν σκλάβοι. Το ωράριο είναι ``λάστιχο΄΄ και συχνά (π.χ. στην Αγγλία) αντί 8ώρου ο εργάζονται 2 και 3 ώρες παραπάνω. Οπότε γυρνάνε σπίτι αργά το απόγευμα, έχουν δείπνο και κοιμόνται! Δηλαδή, αντί να δουλεύουν για να ζουν, ζουν για να δουλεύουν! Συχνά το συμβόλαιο εργασίας είναι 6μηνο! Σε πολλές δουλειές δεν υπάρχει καν συμβόλαιο. Παράλληλα, υπάρχει ανασφάλιστη εργασία και εκμετάλλευση των μεταναστών. Απαράδεκτο είναι επίσης το γεγονός ότι στην Αγγλία σε πολλές αιτήσεις εργασίας για ιατρούς (application forms) ζητάνε να συμπληρώσεις λεπτομέρειες όπως αν είσαι ομοφυλόφιλος ή όχι, αν είσαι ανάπηρος, από ποια ακριβώς φυλή είσαι (π.χ. μαύρος Καραϊβικής) και άλλα φασιστικά. Είναι άξιον απορίας γιατί το GMC δεν αντιδρά σε αυτό, αλλά και στα παραπάνω.

Σχετικά με το ασφαλιστικό σύστημα, αυτό σε πολλές χώρες, όπως στην Ελλάδα, κοντεύει να καταρρεύσει! Σήμερα, λόγω της ανόδου του προσδόκιμου επιβίωσης (ο κόσμος ζει πολλά χρόνια) υπάρχουν πολλοί συνταξιούχοι που αποκλείονται από το εργατικό δυναμικό της χώρας και μάλιστα η Ευρώπη είναι γεροντοκρατούμενη (ιδίως η Ελλάδα και η Ιταλία). Αυτό είναι πρόβλημα όχι μόνο στο ασφαλιστικό, αλλά στην κοινωνία, γιατί οι γέροι είναι συντηρητικοί και άκαμπτοι στις απόψεις τους, σε αντίθεση με τους ρηξικέλευθους και επαναστάτες νέους (αν και πολλοί νέοι είναι στις απόψεις το ίδιο συντηρητικοί με τους ηλικιωμένους).

Μια κοινωνία χρειάζεται τους γέρους (βλ. πείρα του Νέστορα), αλλά τις τομές και την επανάσταση θα την κάνουν οι νέοι... Αλλά δυστυχώς σήμερα τους νέους έχει αποβλακώσει το σύστημα με την προπαγάνδα των ΜΜΕ (ουσιαστικά είναι μέσα μαζικής αποβλάκωσης), τα ναρκωτικά, το αλκοόλ (τεράστιο πρόβλημα στην Βόρεια Ευρώπη), και τις νόρμες, τους ρόλους και τα πρότυπα που περνούν από την τηλεόραση, το ίντερνετ, τα περιοδικά και τον κινηματογράφο, αλλά και το σχολείο! Σχετικά με το ασφαλιστικό, στην Ελλάδα υπάρχει τεράστια ανισοτιμία στους μισθούς (τεράστιοι μισθοί σε βουλευτές, διευθυντές δημοσίων υπηρεσιών και τραπεζών κτλ). Ακόμα μεγαλύτερη ανισότητα υπάρχει στις συντάξεις. Έτσι, άλλοι παίρνουν συντάξεις πείνας (π.χ. οι αγρότες) και άλλοι (βουλευτές, δικαστικοί, συνταξιούχοι μερικών δημοσίων υπηρεσιών) παίρνουν μεγάλες συντάξεις... Αλλά και οι Ελληνίδες θεωρούν τον εαυτό τους πιο έξυπνο από τις άλλες Ευρωπαίες και παίρνουν πρώιμες συντάξεις ακόμα και στα 55 έτη! Στο ασφαλιστικό σύστημα της Ελλάδος επικρατεί ένα απίστευτο μπάχαλο.

Πέρα από την ανισοτιμία στις συντάξεις, στην Ελλάδα έχει γίνει απίστευτη διασπάθιση δημοσίου χρήματος με απίστευτες απάτες από ανωτέρους υπαλλήλους. Ακόμα, σύμφωνα με καταγγελίες που έχουν αναφερθεί στα ΜΜΕ, ιατροί ή άλλοι δημόσιοι υπάλληλοι έχουν κατακλέψει τους ασφαλιστικούς οργανισμούς με πολλές απάτες όπως την υπερτιμολόγηση ιατροφαρμακευτικών ειδών (βλ. έρευνα του δημοσιογράφου Νίκου Ευαγγελάτου) για τις προμήθειες νοσοκομείων, την χορήγηση πλασματικών συντάξεων και επιδομάτων σε δήθεν ανάπηρους, την παράνομη συνταγογράφηση αναπηρικών αμαξιδίων σε ασθενείς που δεν έχουν πρόβλημα κτλ.

Aπαιτείται, λοιπόν, περικοπή των μεγάλων συντάξεων και αύξηση των συντάξεων πείνας. Όπως λέει ο Έλληνας πολιτικός Βασίλης Λεβέντης, ένα στομάχι έχουν όλοι! Παράλληλα, χρειάζεται έλεγχος στα δημόσια ταμεία και τους ασφαλιστικούς οργανισμούς από ορκωτούς λογιστές και οικονομικούς επιθεωρητές, ώστε κάθε συμβάν απάτης και διασπάθισης δημοσίου χρήματος να πατάσσεται αυστηρά. Η σύνταξη πρέπει να είναι ένα βοήθημα όπως ισχύει στην Αυστραλία (αν και εκεί η σύνταξη είναι πολύ χαμηλή). Ίσως καλύτερο είναι το σουηδικό μοντέλο. Παράλληλα, απαραίτητο είναι το κοινωνικό κράτος που θα βοηθάει με επιδόματα (benefits) τους απόρους, τους ανέργους και τους ανάπηρους και επίσης να διατηρηθεί το ταμείο απόρων (που επιτρέπει στους άπορους να τυγχάνουν νοσοκομειακή περίθαλψη). Στην Ελλάδα τα παραπάνω επιδόματα είναι επιδόματα πείνας! Αλλά οι μισθοί και οι συντάξεις βουλευτών είναι υπέρογκες...

Όλα τα παραπάνω προβλήματα στο εργασιακό και ασφαλιστικό συμβαίνουν επειδή στην Δύση επικρατεί το καπιταλιστικό σύστημα που θέλει το μέγιστο κέρδος στις μεγάλες επιχειρήσεις, με το ελάχιστο δυνατό κόστος. Το τελευταίο δικαιολογεί την εκμετάλλευση των ανειδίκευτων ή με ελάχιστη προϋπηρεσία υπαλλήλων. O καπιταλισμός ευνοεί το (ιδιωτικό) κεφάλαιο και τις πολυεθνικές. Με απλά λόγια, ευνοεί τους πλουσίους. Το 1/3 των πολιτών σε πολλές καπιταλιστικές χώρες, όπως η Ελλάδα, ζει κάτω από τα όρια της φτώχειας... Όλα στον καπιταλισμό είναι ιδιωτικά και έχεις πρόσβαση άμα έχεις χρήματα να πληρώσεις. Ακόμα και η υγεία και η παιδεία... Στις καπιταλιστικές χώρες οι υπάλληλοι/ εργάτες εργάζονται σαν σκλάβοι, σαν ντοπαρισμένα άλογα, για το μέγιστο κέρδος των μεγαλοεπιχειρήσεων και πολυεθνικών...

Στον καπιταλισμό επιδιώκεται το μέγιστο κέρδος με το δυνατόν λιγότερο κόστος. Έτσι, οι περισσότερες βιομηχανίες, εργοστάσια και βιοτεχνίες σήμερα βρίσκονται σε Κίνα και Ινδία, γιατί εκεί υπάρχουν φθηνά εργατικά χέρια. Υπάρχει απίστευτη εκμετάλλευση των ντόπιων και κυριολεκτικά η δουλειά για αυτούς είναι δουλεία! Μια σύγχρονη μορφή σκλαβιάς! Αλλά και στην Ελλάδα, οι περισσότερες βιοτεχνίες μετακόμισαν σε άλλες Βαλκανικές χώρες (Βουλγαρία και Σκόπια!) με φθηνότερα εργατικά χέρια και συνεπικουρούμενες από το γεγονός της έλλειψης φορολογικών ελαφρύνσεων και οικονομικών κινήτρων των ντόπιων βιοτεχνιών για να παραμείνουν στον τόπο τους!

Από την άλλη, ο σοσιαλισμός είναι το σύστημα που η υγεία (ως νοσοκομειακή περίθαλψη) και οι παιδεία (ως εκπαίδευση) είναι δωρεάν για όλους! Ο σοσιαλισμός, ως κόμμα, δεν υπάρχει στα περισσότερα κράτη της Δύσης (π.χ. ΗΠΑ και Αγγλία), γιατί τον μάχεται λυσσαλέα ο καπιταλισμός. Δεν τους συμφέρει τα κέρδη να μην πάνε στις πολυεθνικές! Από την άλλη, σε κράτη που υπάρχει σοσιαλισμός ως κόμμα (όπως η Ελλάδα) ο κόσμος ψηφίζει άλλα κόμματα από συμφέρον (π.χ. κάποιος υποψήφιος βουλευτής υπόσχεται να διορίσει τον ψηφοφόρο ή τα παιδιά του σε κάποια δημόσια υπηρεσία) ή επειδή παρασύρεται από τα ΜΜΕ ή απλά ψηφίζει από ανοησία λευκό ή άκυρο (που ουσιαστικά πάνε υπέρ του πρώτου κόμματος) ή απέχει από τις εκλογές ή ψηφίζει ότι ψηφίζει και η οικογένειά του. Πάντως, η φράση "όλα τα κόμματα είναι ίδια" είναι η πλέον βλακώδης. Ο σοσιαλισμός είναι το μόνο σύστημα που αγωνίζεται για το δίκαιο των χαμηλόμισθων και χαμηλοσυνταξιούχων και μάχεται κατά του ιμπεριαλισμού όπως για παράδειγμα των ΗΠΑ που μετά τον πόλεμο του Βιετνάμ επεμβαίνουν συνεχώς με πολέμους (π.χ. πολεμική επέμβαση στο Ιράκ, τη Σερβία, τη Σομαλία, το Αφγανιστάν κτλ) και με τρομερές ίντριγκες οι ΗΠΑ επεμβαίνουν στην πολιτική ζωή όλων των κρατών ώστε να πλέουν με τα συμφέροντά τους.

Αλλά να μην ξεχνάμε και άλλες μορφές φασισμού όπως τη Ρωσία που το 1999 προχώρησε σε γενοκτονία στην Τσετσενία και επίσης σήμερα ελέγχει το παγκόσμιο εμπόριο όπλων και την διανομή φυσικού αερίου στην κεντρική και ανατολική Ευρώπη (εκβιάζοντας γειτονικά τους κράτη). Δυστυχώς τη Ρωσία σήμερα λέγεται ότι την κυβερνά η μαφία (βλ. σχέση Πούτιν – μαφίας στο ντοκιμαντέρ του Στέλιου Κούλογλου που απολύθηκε μετά από αυτό!).

Ο σοσιαλισμός μάχεται κατά της πλουτοκρατίας και της συγκέντρωσης (εθνικού) πλούτου σε λίγα χέρια (μεγαλοεπιχειρηματίες/ πολυεθνικές). Για παράδειγμα στην Ελλάδα τεράστιο μέρος πλούτου τελευταία κατέχουν λίγοι μεγαλοεπιχειρηματίες. Γενικά την Ελλάδα, όπως της περισσότερες χώρες, κυβερνούν 5 – 6 επιχειρηματίες και οι πολιτικοί, καθώς και οι δημοσιογράφοι, αποτελούν, ως επί το πλείστον, τους υπηρέτες τους... Στον σοσιαλισμό τα κέρδη τα προσπορίζεται το κράτος, δηλαδή ο λαός! Υπάρχει δηλαδή μια μορφή κοινοκτημοσύνης!

Φυσικά χρειάζεται ανάπτυξη της βαριάς βιομηχανίας και των επιχειρήσεων υψηλής τεχνολογίας. Εννοείται ότι για να μην καταντήσει ο σοσιαλισμός δικτατορία χρειάζεται συνεχής έλεγχος της κρατικής εξουσίας από τα εργατικά συνδικάτα. Φυσικά, οι δημόσιοι υπάλληλοι πρέπει να ελέγχονται αυστηρά από τους ανωτέρους τους, ώστε να μην καταντήσουν σε αργόμισθους, τεμπέληδες, κηφήνες όπως είναι εδώ και 20 χρόνια οι Έλληνες δημόσιοι υπάλληλοι. Άλλωστε και ο σοσιαλισμός ενδιαφέρεται να υπάρχει κέρδος, το οποίο άλλωστε θα πάει στον ίδιο το λαό και όχι στους μεγαλοεπιχειρηματίες. Άρα, στον σοσιαλισμό ό χρειάζεται να δοθεί έμφαση με διάφορα κίνητρα (π.χ. οικονομικά) στην απόδοση του εργαζομένου, ώστε να μην γίνει αργόμισθος – τεμπέλης.

Παρά ταύτα, αν ακόμα έχετε τόσο μεγάλη προκατάληψη κατά του σοσιαλισμού (προκατάληψη που δημιούργησε ο Μακαρθισμός και η λυσσαλέα επίθεση των ΗΠΑ στον σοσιαλισμό ό), τότε σας θυμίζω τον σοσιαλισμό που έχει σημειώσει μεγάλη επιτυχία σε χώρες όπως η Σουηδία όπου το "κοινωνικό κράτος" είναι παρόν, σε αντίθεση με τριτοκοσμικές χώρες όπως η Ελλάδα.

Αλλά μιλάμε για τον πραγματικό σοσιαλισμό και όχι για δήθεν σοσιαλιστικά κόμματα όπως αυτό της Ελλάδος το οποίο με την ψεύτικη επιγραφή του σοσιαλισμού κατέστρεψε συθέμελα τη χώρα στα 20 χρόνια της διακυβέρνησής του στα οποία έγινα μεγάλα σκάνδαλα (από το σκάνδαλο Κοσκωτά το 1989 ως το σκάνδαλο του χρηματιστηρίου το 1999 όπου εκατομμύρια Έλληνες έχασαν τα λεφτά τους στον τζόγο του χρηματιστηρίου ο δείκτης του οποίου ανέβαινε ίσως τεχνητά) και χιλιάδες κομματικοί εγκάθετοι διορίστηκαν ως αργόμισθοι κηφήνες σε δημόσιες υπηρεσίες... Φυσικά, τα σκάνδαλα (π.χ. σκάνδαλο καρτέλ γάλακτος, σκάνδαλο Ζήμενς κτλ) και οι διορισμοί στο δημόσιο συνεχίστηκαν και επί δεξιάς κυβέρνησης. Και θα συνεχίζονται. Είναι θέμα νοοτροπίας του Έλληνα...

Αλλά αυτό δεν σημαίνει ότι το δεξιό κόμμα (ρεπουμπλικάνοι στις ΗΠΑ και συντηρητικοί στην Αγγλία) είναι καλύτερο, αφού είναι κόμμα της πλουτοκρατίας και ευνοεί τους (διαπλεκόμενους) επιχειρηματίες και είναι κόμμα για τους έχοντες και κατέχοντες, δηλαδή ευνοεί μόνον τους πλούσιους. Έτσι, είναι βλακώδες ο φτωχός (π.χ. ο εργάτης) να ψηφίζει κάποιο δεξίο κόμμα! Πάντως, να μην μας διαφεύγει ότι πουθενά στον κόσμο δεν αναπτύχθηκε ο πραγματικός, ιδεατός σοσιαλισμός. Όλα τα κομμουνιστικά καθεστώτα ήταν στην πραγματικότητα δικτατορίες (π.χ. Στάλιν στη Ρωσία και Τσαουσέσκου στη Ρουμανία). O σοσιαλισμός είναι θεωρητικά πολύ καλό σύστημα, αλλά απλά στην πράξη οι άνθρωποι τον διαφθείρουν, όπως και όλα τα πολιτικο - οικονομικά συστήματα...

Tο 2008 η τιμή του πετρελαίου σημείωσε τεράστια αύξηση που φυσικά δεν ήταν από την δήθεν έλλειψή του, αλλά από κερδοσκοπικά παιχνίδια των εταιριών πετρελαίου (ιδίως των ΗΠΑ που σημείωσαν απίστευτα κέρδη). Παράλληλα, η χρησιμοποίηση τροφίμων (δημητριακά) από τις ΗΠΑ (και άλλες πλούσιες χώρες) για βιοκαύσιμα οδήγησε σε τεράστια πείνα (επισιτική κρίση) στις φτωχές χώρες! Είναι άξιον απορίας ο υπερβολικός προσανατολισμός όλης της παραγωγής, των βιομηχανιών, των μέσων μαζικής μεταφοράς και γενικά των κοινωνιών πάνω από έναν αιώνα στο πετρέλαιο που άλλωστε έχει και ημερομηνία λήξεως. Δεν δόθηκε καμία έμφαση τα τελευταία χρόνια σε άλλες ανανεώσιμες και πράσινες εναλλακτικές μορφές ενέργειας, αν και στην πραγματικότητα όλες οι εναλλακτικές μορφές ενέργειας είναι οικονομικά ασύμφορες, ενώ το φυσικό αέριο έχει και αυτό ημερομηνία λήξεως...

Παράλληλα, το καπιταλιστικό σύστημα που ευνοεί τους βιομήχανους και τους επιχειρηματίες έχει οδηγήσει στην καταστροφή του περιβάλλοντος. Χαρακτηριστικό είναι το πρόβλημα της ανομβρίας σε πολλές χώρες. Η έλλειψη νερού θα οδηγήσει στον θάνατο σε συνδυασμό με τα δηλητηριώδη αέρια που συγκεντρώνονται στην ατμόσφαιρα. Ο κόσμος συνεχίζει να στηρίζει τον καπιταλισμός, ακόμα και αν αυτό τον οδηγήσει σε θάνατο από δίψα.

Ο λαός κάθεται και υπομένει τον φασισμό των εταιριών πετρελαίου και γενικότερα των βιομηχάνων και του καπιταλισμού και δεν αντιδρά με απεργίες και διαδηλώσεις ή απλά με την ψήφο του (προτιμά την αποχή ή το λευκό ή το άκυρο, αν και όλα αυτά πάνε υπέρ του πρώτου κόμματος!). Τα κερδοσκοπικά παιχνίδια με το πετρέλαιο έχουν κάνει ζάμπλουτες τις εταιρίες πετρελαίου και τα κράτη με την φορολόγηση του πετρελαίου. Μάλιστα πολλοί Σαουδάραβες έχουν γίνει ζάμπλουτοι με το βρωμερό μαύρο χρυσό. Και όχι μόνον αυτό, αλλά τα πετρελαιοπαραγωγά κράτη παίζουν κερδοσκοπικά παιχνίδια με το πετρέλαιο, ιδίως οι ΗΠΑ!

Σχετικά με το εργασιακό, ήδη στην Ευρώπη το καλοκαίρι του 2009 ψηφίστηκε το 65ωρο, δηλαδή ο κόσμος θα δουλεύει 65 ώρες την εβδομάδα, μαζί και το Σαββάτο. Στην καπιταλιστική Δύση έχουμε νέο καθεστώς δουλείας με τους εργαζομένους να δουλεύουν ατέλειωτες ώρες και μάλιστα να δουλεύουν απλήρωτες υπερωρίες. Παράλληλα κάποιες δουλειές δεν έχουν συμβόλαιο ή έχουν συμβόλαιο 6 μηνών! Κανείς δεν διαμαρτύρεται για το εργασιακό με απεργίες και διαδηλώσεις. Άλλωστε σε πολλά ``πολιτισμένα΄΄ κράτη δεν υπάρχουν καν συνδικάτα εργαζομένων... Πόσο μάλλον πολιτικά κόμματα σαν το σοσιαλιστικό που είναι το μόνο που αγωνίζεται για το δίκαιο του εργάτη.

Αλλά και ο εργαζόμενος με την προπαγάνδα των ΜΜΕ, που είναι πλυντήρια εγκεφάλων, ψηφίζει την καπιταλιστική φασιστική κυβέρνηση που θα του ρουφήξει το αίμα! Σωστός μαζοχισμός! Στην Δύση πλέον ο κόσμος ζει για να δουλεύει και δεν δουλεύει για να ζει. Όταν άλλωστε γυρνάει το βράδυ στο σπίτι δεν έχει όρεξη να κάνει τίποτε άλλο (ούτε καν σεξ ή να πάει στο γυμναστήριο ή στον κινηματογράφο) από το να φάει δείπνο και να κοιμηθεί... Και την επόμενη πάλι στην ρουτίνα της δουλειάς – δουλείας με σκοπό το μέγιστο κέρδος για τους μεγαλοβιομήχανους καπιταλιστές. Σχετικά με το ασφαλιστικό, στα περισσότερα κράτη η σύνταξη είναι ένα απλό βοήθημα, λες και ο εργαζόμενος ήταν βλάκας που πλήρωνε μια ζωή εισφορές στα ασφαλιστικά ταμεία. Και μάλιστα οι ασφαλιστικές εταιρίες και οργανισμοί (ιδίως στις ΗΠΑ) αποφασίζουν ποια νοσήλια θα δικαιολογήσουν στη νοσοκομειακή περίθαλψη, δηλαδή αποφασίζουν ποιος θα ζήσει και ποιος θα πεθάνει, για να μην ζημιωθεί η τσέπη τους...

ΣΥΜΠΛΗΡΩΣΗ

Πέρα από τον σοσιαλισμό, αξιόλογο είναι και το κόμμα ΕΝΩΣΗ ΚΕΝΤΡΩΩΝ του Βασίλη Λεβέντη. Ο Βασίλης Λεβέντης είναι πρόεδρος του πολιτικού κόμματος "ΕΝΩΣΗ ΚΕΝΤΡΩΩΝ", πολιτικός του κέντρου, συνεχιστής (όπως λέει ο ίδιος) του… Γεωργίου Παπανδρέου (του "γέρου της δημοκρατίας") και εδώ και περίπου 25 χρόνια (!) προσπαθεί να μπει στο κοινοβούλιο χωρίς αποτέλεσμα, γιατί λέγει σκληρές αλήθειες για το κατεστημένο και τους διαπλεκόμενους πολιτικούς και επιχειρηματίες με αποτέλεσμα κανένας ελληνικός τηλεοπτικός σταθμός να μην το καλεί για συνέντευξη, αφού οι ιδιωτικοί τηλεοπτικοί σταθμοί και εφημερίδες είναι ιδιοκτησία των (κατά τον ίδιο) διαπλεκομένων (με την πολιτική εξουσία) επιχειρηματιών που ο ίδιος στηλιτεύει!!!
Ο Λεβέντης τονίζει την ανάγκη της "απλής αναλογικής" στο εκλογικό σύστημα και γενικά αγωνίζεται για το δίκαιο των χαμηλών οικονομικών και κοινωνικών τάξεων (μισθοί, ασφαλιστικό, συντάξεις). Ο ίδιος λέει πως: "5 – 6 επιχειρηματίες κυβερνούν τη χώρα και οι πολιτικοί είναι υπηρέτες τους". O ίδιος είναι αριστούχος πολιτικός μηχανικός του Εθνικού Μετσόβιου Πολυτεχνείου Αθηνών και πρόγονός του ήταν ο γνωστός Λεβέντης, ιδρυτής της φιλικής εταιρίας! Ο Λεβέντης συμμετείχε ενεργά και στον αγώνα του Πολυτεχνείου κατά της δικτατορίας (μάλιστα είχε πολύγραφο), αλλά δεν εξαγόρασε τον αγώνα του με κάποια πολιτική θέση σαν κάποιους άλλους... Επίσης είναι ο πρώτος πολιτικός που ίδρυσε οικολογικό κόμμα πολλά χρόνια πριν. Η διακωμώδησή του από συγκεκριμένο τηλεοπτικό μίμο ήταν αλγεινή. Ο ίδιος ο Λεβέντης δεν έχει ποτέ προδώσει τα πιστεύω του και αρνείται να υποταχθεί στους νταβατζήδες επιχειρηματίες που, όπως λέει, έχουν στα χέρια τους και τα ΜΜΕ. Ο Λεβέντης ενοχλεί τόσο το σύστημα που πριν λίγα χρόνια στην Καλλιθέα παρακρατικοί τον χτύπησαν και τον έστειλαν στο νοσοκομείο, ενώ πάλι άγνωστοι τον είχαν οδηγήσει σε σοβαρό τροχαίο ατύχημα…

Η εκπομπή του "ΠΟΛΙΤΙΚΟΣ ΜΑΡΑΘΩΝΙΟΣ" μεταδίδεται από το τηλεοπτικό κανάλι ΕΧΤRΑ CHANNEL κάθε Κυριακή στις 23:30 (και στην NOVA π.χ. στο νούμερο 517, βλ. Hotbird). Γενικότερες πληροφορίες θα βρείτε στο www.enosikentroon.gr www.antidiaploki.gr Η ΕΝΩΣΗ ΚΕΝΤΡΩΩΝ είναι στην οδό Καρόλου 28, τ.κ. 10437 και τα τηλέφωνα είναι 2105220896 και 2105210251.