Ιατρικά θέματα: σωστή διατροφή, υπέρταση, υπερλιπιδαιμία,
στεφανιαία νόσος και σακχαρώδης διαβήτης, 2007

ΤΑ ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΑ ΣΤΟ ΕΛΛΗΝΙΚΟ ΕΘΝΙΚΟ ΣΥΣΤΗΜΑ ΥΓΕΙΑΣ (Ε.Σ.Υ.)

Θα συνιστούσα σε όσους τελειώνουν την ιατρική σχολή στην Ελλάδα, να μην συνεχίσουν την ειδικότητά τους στην Ελλάδα, αλλά να φύγουν οπωσδήποτε στο εξωτερικό (και να μείνουν εκεί) όπου η ιατρική εκπαίδευση και οι συνθήκες εργασίας είναι καλύτερες. Άλλωστε η ευρωπαική ντιρεκτίβα EWTD για 48 ωρο εβδομαδιαίας εργασίας των ιατρών δεν ισχύει στην Ελλάδα όπου ιατροί - ιδίως στην επαρχία - κάνουν ως και 10 εφημερίες τον μήνα (αν και οι Έλληνες χρησιμοποιούν τον θεσμό του ρεπό για να καλύψουν τις υπερωρίες!), αλλά ουδείς ιατρικός σύλλογος έχει διαμαρτυρηθεί! Πλην όμως, έχω κάνει καταγγελίες στην ευρωπαική ένωση και στην Κομισιόν και ήδη η ευρωπαική ένωση έχει κάνει συστάσεις στην Ελλάδα την οποία ''έχει στην μπούκα'' και για άλλες παρανομίες στους ευρωπαικούς νόμους, σε πολλούς τομείς πέρα από την υγεία (μάλιστα πρόσφατα η Ευρωπαική Ένωση κατήγγειλε ότι η Ελλάδα τα τελευταία χρόνια την εξαπάτησε με πλαστά στοιχεία και ισολογισμούς για την ελληνική οικονομία).

Σχετικά με τα ανοργάνωτα ελληνικά δημόσια νοσοκομεία, τα μεγαλύτερα πρόβληματα είναι η ανύπαρκτη ιατρική εκπαίδευση (εκτός αν θεωρούμε εκπαίδευση το να βλέπει κάποιος ιατρός τι κάνουν οι άλλλοι ιατροί), η αγενής συμπεριφορά πολλών ιατρών σε συναδέλφους (συχνά πατροναριστική και ''αφ ' υψηλού'') και σε ασθενείς, η παντελής αδιαφορία για τους ιατρικούς αλγορίθμους (π.χ. ανακοπής ή ταχυαρρυθμίας ή έμφράγματος - στην πράξη επικρατεί ένα μπάχαλο στα επείγοντα και πλήρης έλλειψη συντονοσμού και ομαδικής δουλειάς), η παντελής αδιαφορία για τα ιατρικά guidelines που όλα τα νοσοκομεία της δύσης (πλην της Ελλάδος) ακολουθούν, η ανυπαρξία ομαδικής δουλειάς (team work) και τέλος η έλλειψη νοσηλευτών (και η συχνά κακή εκπαίδευση των υπαρχόντων) με αποτέλεσμα συχνά οι ιατροί να κάνουν δουλειές νοσοκόμας.

Σχετικά με το ΕΚΑΒ (το σύστημα ασθενοφόρων της Ελλάδος), παρά τις πολλαπλές κατεγγελίες μου στην Ευρωπαική Ένωση, δυστυχώς είναι και αυτό παντελώς ανοργάνωτο. Το απίσυτευτο είναι πως το ΕΚΑΒ στην Ελλάδα ιδρύθηκε το 1987, τη στιγμή που στην Ευρώπη περίθαλψη τραυματιών υπήρχε από τους Ναπολεόντιους πολέμους! Σήμερα το ΕΚΑΒ είναι ακόμα σε ανοργάνωτη κατάσταση με τρομερές ελλείψεις τόσο στην Αθήνα (όπου τα διαθέσιμα ασθενοφόρα μπορεί να αντιστοιχούν σε αναλογία 1 : 100.000 με 1 : 400.000 κατοίκους στην Αττική (!), ενώ στην επαρχία τα πράγματα είναι χειρότερα και συχνά για έναν ολόκληρο νομό τα διαθέσιμα ασθενοφόρα μπορεί να είναι μόλις 3! Τα ασθενοφόρα της Ελλάδος, πέρα από απειροελάχιστα σε σχέση με τον πληθυσμό, είναι ανεπαρκώς εξοπλισμένα (σε σχέση με τα ασθενοφόρα άλλων δυτικών κρατών) σε ιατροφαρμακευτικό εξοπλισμό και μηχανήματα, ενώ οι διασώστες των ασθενοφόρων είναι ανεπαρκώς εκπαιδευμένοι και δεν έχουν καμία απολύτωψς σχέση με τους paramedics π.χ. των ΗΠΑ που κάνουν πολλές ιατρικές πράξεις π.χ. προχωρημένη ανάνηψη κτλ.

Συμπερασματικά, Ελλάδα στον τομέα της υγείας είναι 30 χρόνια πίσω και αυτό οφείλεται στην αδιαφορία των υπουργείων υγείας τα τελευταία 30 χρόνια, αλλά και την μη διεκδίκηση από τους ιατρούς και τους ιατρικούς συλλόγους (που πέρα από οικονομικά αιτήματα δεν φαίνεται να διεκδικούν αυτονόητες προϋποθέσεις εργασίας) και συνολικά τον ελληνικό λαό ενός καλύτερου συστήματος υγείας.

Ο συγγραφέας βαρέθηκε την αδιαφορία του ελληνικού κράτους για την βελτίωση του συστήματος υγείας της Ελλάδος (το οποίο έχει βαλτώσει τα τελευταία 30 χρόνια) και δεδομένου και της αδιαφορίας του ελληνικού λαού (με τη μη διαμαρτυρία του και τη μη σωστή χρησιμοποίηση της ψήφου του, μιας και ψηφίζει τα ίδια πολιτικά κόμματα τα τελευταία 30 χρόνια λες και είναι ματς ποδοσφαίρου Ολυμπιακός - Παναθηναϊκός). Έτσι, ο συγγραφέας, αηδιασμένος από την απαράδεκτη κατάσταση στον τομέα της υγείας, και την παντελή αδιαφορία του ελληνικού κράτους για ένα καλύτερο σύστημα υγείας, αποφάσισε να μην ξαναγράψει ελληνικά ιατρικά κείμενα και να μην ξανασχοληθεί με τα προβλήματα του ελληνικού συστήματος υγείας, γιατί είναι μάταιο να απευθύνεται με άπειρες επιστολές εδώ και 10 χρόνια στους αρμοδίους του υπουργείου υγείας (ακόμα και της νέας κυβέρνησης του Οκτώβρη του 2009 των υποτιθέμενων ''σοσιαλιστών'' που θέλουν δήθεν το λαό στην εξουσία, αλλά στο υπουργείο υγείας δεν υπάρχει καν email επικοινωνίας) και αυτοί να κωφεύουν προκλητικά για 10 χρόνια, ξεχνώντας το λόγο που ο λαός τους ψήφισε.

Το ειρωνικό είναι πως δις ευρώ χάθηκαν με απάτες στα νοσοκομεία (κυρίως στις προμήθειες ιατροφαρμακευτικού υλικού). Αλλά ουδείς πολιτικός τα τελευταία χρόνια δεν ενδιαφέρθηκε για το απαράδεκτο ελληνικό σύστημα υγείας. Είναι όμως ώρα και ο ίδιος ο ελληνικός λαός να μην ψηφίζει πολιτικούς με γνώμονα αν θα διορίσουν τα παιδιά του αργόμισθους σε κάποια δημόσια υπηρεσία, αλλά άμεσα να διεκδικήσει καλυτερο σύστημα υγείας και να μην επαναπάυεται σε αυτονόητες ενέργειες ή ''μπαλώματα'' που διαφημίζονται από την κυβέρνηση με την βοήθεια των φίλα προσκείμενων σε αυτήν τηλεοπτικών καναλιών (όπως η πρόσφατη κάλυψη των εντατικών μονάδων σε ιατρονοσηλευτικό προσωπικό που και αυτή ανοργάνωτα έγινε, συχνά με αποσπάσεις, και δεν αφορά όλα τα νοσοκομεία), αλλά να διεκδικεί ένα συνολικά καλύτερο σύστημα υγείας. Αλλά και πάλι, ακόμα και να βελτιωθεί, το σύστημα υγείας στην Ελλάδα θα υπολείπεται 30 χρόνια από τα αντίστοιχα συστήματα υγείας άλλων προηγμένων κρατών. Άλλωστε το σύστημα υγείας στην Ελλάδα ιδρύθηκε μόλις το 1981! (Σημείωση του συγγραφέα, Δεκέμβριος 2009).